Özlemiştim...
ilk defa o iki,
dudaklarımızı zorlayan
sözcükleri.
Çok duymuştum
Alışmıştım onlara.
Artık duymıyacagım o iki
kelimeyi...
Özledim...
En sonunda öğrendim galiba...
Aklımı kullanmayı...Beni takmayanı takmamayı...
VERDİĞİM DEĞERİ HAKETMEYEN İNSANLARI SİLMEYİ...Arkama dönüp bakmamayı...İnsanları değiştiremeyeceğimi...İnsanların dolduruşuna gelmemeyi...Çamura taş atmamayı...
Hiç kimse için kendime saygımı yitirecek birşey yapmamayı...
Gözyaşlarımın değerini bilmeyi ve onları değmeyecek şeyler için harcamamayı...
Bir çift tatlı söze kanmamayı...
Ben izin vermeden kimsenin beni üzemeyeceğini...
Kendimin herşeyden önemli olduğunu ÖĞRENDİM...
$imdi tamda öyLe hatırLıyorum/
martı çıqLıkLarını ve sesindeki yosun kokusunu
boquLmadıqım tek deniz oLacaksın..
Kapatıyorum sayfamı...
Seni yazmak geceler boyu, sana fazla bile..
Tasıyamazsın cümlelerimi!
ilk defa o iki,
dudaklarımızı zorlayan
sözcükleri.
Çok duymuştum
Alışmıştım onlara.
Artık duymıyacagım o iki
kelimeyi...
Özledim...
En sonunda öğrendim galiba...
Aklımı kullanmayı...Beni takmayanı takmamayı...
VERDİĞİM DEĞERİ HAKETMEYEN İNSANLARI SİLMEYİ...Arkama dönüp bakmamayı...İnsanları değiştiremeyeceğimi...İnsanların dolduruşuna gelmemeyi...Çamura taş atmamayı...
Hiç kimse için kendime saygımı yitirecek birşey yapmamayı...
Gözyaşlarımın değerini bilmeyi ve onları değmeyecek şeyler için harcamamayı...
Bir çift tatlı söze kanmamayı...
Ben izin vermeden kimsenin beni üzemeyeceğini...
Kendimin herşeyden önemli olduğunu ÖĞRENDİM...
$imdi tamda öyLe hatırLıyorum/
martı çıqLıkLarını ve sesindeki yosun kokusunu
boquLmadıqım tek deniz oLacaksın..
Kapatıyorum sayfamı...
Seni yazmak geceler boyu, sana fazla bile..
Tasıyamazsın cümlelerimi!